17. “maşınsız oğlan? hmm… bəlkə də elə mən onu apararam…
amma gəl görək, o məni aparacaq yer tapacaq?”
və burda içində gizli bir zarafat yaranır:
qız sürür, oğlan sükanı yox, hissləri idarə edir.

amma bir də var maşınlı oğlanlar…
qız bəzən düşünür ki, kaş bir dənə yolun ortasında işıqforda dayana,
yanına elə bir oğlan gəlsin ki, maşınından çox gülümsəməsi xoşuna gəlsin.

kaş biri olsun ki, qızın maşınına baxıb “nə gözəl sürürsən” deyil,
“nə gözəl gülürsən” desin.
qızın sükan arxasında belə içindən keçən o bircə cümlə:
“kaş kimsə gəlsə… mən sürməyim, bir dəfə də kiminsə ürəyinə minib gedim.”