3. bir axmaq xasiyyətim var, kim mənə kitab məsləhət görürsə onun gözündən oxuyuram, ya da mahnı məsləhət görürsə, özümü onun yerinə qoyub dinləyirəm və s. empatiya hissim bir balaca güclü ola bilər. bu kitabı da məsləhət görən adamı xatırlayıram, indi həyatımda deyil və onun həyatı nə yerdədir, nə edir, heç bir fikrim yoxdur. bu əsəri də onun gözündən oxuduğum üçün yarımçıq qoymuşdum, çünki "mənimkiləşdirmək" istəyirdim. elə oldu ki, fürsət yarandı, bu il əldə edib oxudum. məsləhətim, orijinal ya da türkcə oxumağınız yönündədir, çünki azərbaycan dilində bir çox möhtəşəm ifadə o qədər bayağı tərcümə olunub ki, cümlənin gözəlliyinə kölgə salıb.

jonathanın sorğulayan tək quş olması, öz limitlərini aşmaq üçün əlindən gələni etməsi və buna nail olması kitabın ən dəyərli fikirlərindəndir. hər zaman sorğulayan beyin olduğum halda, həyatın təkərlərinə ilişən kimi qapılıb getmişəm deyə limitlərimdən xəbərsiz yaşamışam. həmişə o eqoist "əşi, istəsəm mən də edərəm", ya da "o mal eləyibsə mən də edərəm" düşüncələriylə heç nə edə bilmədiyimi fərqinə vardığım bir yaşa çatmışam. adama deyərlər ki, tərpənirsən ki, nəsə də edəsən? bir aç qanadları gör hara qədər açılır, nə qədər uzağa uça bilirsən. lap uçma, yapış yerə, yenə bil ki, cəhd elədin. cəhd elədiyini bilməyin vicdan rahatlığı itirilmiş potensialdan qat-qat yaxşıdır. çünki cəhd edəcəyin şeylər həmişə tapılır, seçim sonsuzdur.

sonda jonathanın ilahlaşdırılıb quşların "ayda onun yanında mən kiməm e" deməsi özümü yerində olmaq istədiyim insanlarla müqayisə etməyimə oxşayır. okay, eyni şərtlərdə dünyaya gəlməmisiz, hətta coğrafiya tərəfdən itirmisən, amma qazandıqlarını da gözardı edə bilməzsən ki. əlində resurs var, fürsət var, imkan var. elə bil qanadların var, amma sən onları bəzək kimi istifadə edirsən. (baxma: peacock jonathon livingston)

xarici motivasiyanı daxiliyə çevirməyə bacaran adam üçün möhtəşəm kitabdır. qulağıma sırğa eləməyə çalışıram ki, əsas davamlılıqdır. bojack horsemanda deyildiyi kimi it gets easier, but you gotta do it every day.