6. olduqca paradoksaldır ki, martin heidegger və karl popper * heidegger'in necə bir fırıldaqçı olduğunu görmək üçün onun orijinaldan oxunmasını, yazılarının isə içi boş olan söz yığını olduğunu iddia edib kimi tamamilə fərqli cəbhələrdə yer alan, fərqli baxış prizması sərgiləyən və fərqli suallar ətrafında var-gəl edən iki fikir adamının bugünə ala-yarımçıq, kiçik fraqmentlər şəklində çatmış fikirlərini yüksək qiymətləndirdiyi, popper'in biliyin necə əldə edilib genişlənməsini izah etmək üçün ortaya atdığı epistemoloji tənqidi rasionalizm fəlsəfi düşüncəsinin ilk nümayəndələrindən biri, hətta birincisi hesab etdiyi * yanaşmasını keçmişə proyeksiya edir , heidegger'in isə socrates, platon və aristotel tərəfindən yaradılan və varlığın mənası sualını xalçanın altına süpürən, onu tamamilə unudulmağa həbs edən intellektual ənənə olan fəlsəfə yaranmazdan öncə ilk dəfə varlığı özündən sonrakılardan fərqli olaraq kateqoriya — kəmiyyət və ya keyfiyyət s. kimi yox, onu olduğu kimi görə bilən, fikirləri dolayı yolla varlıq nədir sualına cavab tapmaqdan daha ziyadə varlığın mənasını dərk etməyə yönəlmiş və heidegger'in təbirincə filosof yox, "denker" * almancadan tərcümədə mütəfəkkir/düşünən olan, hər ikisinin kobud şəkildə desək öz intellektual əcdadı hesab etdiyi, socrates öncəsi qədim yunan filosofu. * digər ortaq nöqtələri üçün bax: parmenides