13. bir can sıkıntısı mıdır, ömür hanım? demişdir şükrü erbaş. dünyalar qədər çox sevdiyi onu yaşadacaq sevgilisi öləndən sonra bu cümlələri qurmuşdur. məni yaşada biləcək bir çox şey olsa da can sıxıntısından başqa bir şey deyildir bəlkə də. bəzən susmaq, bəzən yola vermək, bəzən bütün boğulmuş əsəblərini siqaret paçkaları ilə söndürməyə çalışmaq. hər şey eynidir, dəyişmir, kiçik xoşbəxtliklərin şotuna yaşamaqdan bezmişəm. unutmaq, xatırlamaq, darıxmaq bir gün xoşbəxtliyin pikinə çatsam belə müvqətti olduğunu düşünüb düşürəm, həyat özü yıxır bəlkə də. zamanla necə dəyişir insan. yaşamağı ən tutkulu edə biləcək şey yaratmaqdır. kiməsə kömək etmək, nəyinsə qulpundan yapışmaq. səhər axşam yaradana dua etməklə olmur bu işlər. çox dərin bir şeydi yaşamaq. yaşamağı bilməyi öyrənmək lazımdı, sürünmək, yerdən yerə çırpılmaq lazımdı. nə qədər ağlasan o qədər şirindir yaşamaq. bəzən hər şey yuxu kimi gəlir, yuxusuz gecələrdir yaşamaq. roldan rola girməkdir, yola verməkdir, özünü aldatmaqdır yaşamaq. çayxanalarda keçən sonu tükənməyəcək vaxtlar. ömrünü axrına qədər səninlə olacaq damino parası axtarmaq kimidir yaşamaq. sonu bilinməyən yollarda çarəsizcə yolsuzluğu axtarmaq kimidir bəlkə də? dərdlərini qucaqlaya biləcək dost, dərdlərinlə qucaqlaşa biləcəyin sevgili yar axtarmaq kimidir. ayrılıq sonrası gələn iç sıxıntısıdır bəlkə də? bir sənət öyrənməkdir, çəkdiyin əziyyətlərin buraxdığı yaraların keçməyəcəyini bilməkdir bəlkə də. bəlkə də, bir musiqidir yaşamaq qutarır və bir sonrakı parçaya keçir.