300. özümü həmişə ön plana qoymalıyam, yoxsa yaxınlarımı da nəzərə alıb yekun addımı atmalıyam? bu aralar dilemma arasındayam: gedim mi, qalım mı? yaxınlarım məni nə qədər dəstəkləsələr də, qalmağımı daha çox istədiklərini bilirəm. bəs mənim bütün bunlara qarşılıq getməyim, özümü fikirləşib addım atmağım riyakarlıq deyil? heç kim üçün heçnə sacrifice etmədən irəliləsəm, başqalarından eyni şeyi necə gözləyə bilərəm? bunu etmədən də gün sonunda dərinlərdə görüşə biləcəyin insanların sayı azalır və ya heç olmur.

sadəcə özünü ön planda tutmaq bu həyatı yaşamağın, məncə, ən safe yoludur. çünki sacrifice etməmisənsə, incinmək riskin çox aşağıdır. digər tərəfdən qazancı böyük olan sacrifice etməkdən də çəkinirsən. yekun olaraq qazanırsan mı, yoxsa uduzursan mı, bilmək olmur.

sadəcə yığmaq çözüm deyil, paylaşmağı, verməyi də öyrənmək lazımdır. Bunu deyəndə puldan daha çox mənəvi investisiyanı nəzərdə tuturam.

mən hələ də özünü ön plana qoyub mənim imrənəcəyim bir həyat yaşayan birini görməmişəm. fikirləşmək lazımdır (thinking face emoji)