1. Milliyyətçilik bəzən sadəcə xalq sevgisi olmaqdan çıxıb, insanların düşüncə tərzini tamamilə formalaşdıran bir inanclar sisteminə çevrilə bilir. Bu vəziyyətdə millətə bağlılıq elə güclənir ki, insanlar öz kimliklərini yalnız milli dəyərlər üzərində qurur və bunu həyatlarının mərkəzinə qoyurlar. Belə hallarda milliyyətçilik, dinin gördüyü funksiyaların bəzilərini mənsubiyyət hissi, birlik, qürur və mütləq doğruluq anlayışını öz üzərinə götürür.

Həyatdan da bu nümunəni görmək olur. Müəyyən dövrlərdə insanlar ölkələrinin çətinlikləri zamanı millətə bağlılıq hissini o qədər yüksəldir ki, bu, onlar üçün əməl qaydasına, hətta mühakimə meyarına çevrilir. Bəziləri üçün vətən və millət sevgisi o qədər müqəddəs olur ki, fərqli fikir söyləyənə qarşı sərt reaksiya verilir. Bu isə milliyyətçiliyin emosional gücünün dini təsirə bənzədiyini göstərir.

Beləliklə, milliyyətçilik normalda sosial kimlik forması olsa da, bəzən insanların həyatında bir növ “sekulyar din” kimi fəaliyyət göstərir — onları birləşdirir, həm güc verir, həm də bəzən sərhədlər yaradır.
sifarişi verən: phaedrus