47. Bəyaq yaşadığım hadisədir. Deməli harasa gedirəm, düşmüşəm metroya sonra birdən qayıdıb hansısa qıza deyirəmki zəlzələ olacaq minmə metroya. Qızı metronun axırına kimi inandırmağa çalışıram. Sonra qıza deyirəmki yaxın tərəfdə evim yerleşir gel gedək ora. Bina çox dayanıqlıdı zəlzələ olsada binaya heçnə olmaz. Qız razılaşır. Gedirik gedirik, çatırıq evə sonra üstündın yarım saat keçir. Qız qayırıki axı zəlzələ falan yoxdu sın məni aldatdın falan, elə bu moment yer sirkələnməyə başlayır özüdə ne ki var. Zəlzələnin başladığını hiss edirik. Qız ağlamağa başlayır, yaxınlaşıb onu qucaqlayıb sakitləşdirməyə çalışıram.
Qızda məni qucaqlayır.
- Sən haqlıydın zəlzələ oıacağı haqqında
- demişdim sənə
- zəlzələ olacağını necı bilirdin
- bilirdim çünki
- həyatımı qurtardın çox sağol yaxşıki varsan
- səndə
Qızın yanından ayrılmıram onu qucaqlayıram sanki öz sevgilim kimi. Zəlzələ şiddətlənməyə başlayır ama yenede onu yanımdan buraxmıram daha sıx möhkem tuturam. Mənə qayıdıb səni sevirem deyir. Dünyanın ən xoşbəxt adamıyam sanki. Qırağda zəlzələ baş verir biz burda romantik aşk hekayesi kimi anlar yaşayrııq. Tam qayıdıb meni öpmek isteyende yuxudan dururam. Ni olduğunu anlamağa çalışıram. Yuxu o qədər gerçek kimi idiki yuxuda olduğumuda hiss etmemişem. Birazda keçəndən sonra öz özümə:
Bu nə gijdıllaxski yuxulardı görürəm mən.