2. hərbi xidmətdə olduğum müddətdə gizir olmaq istəyi kimi yaşadığım duyğu. çox adamın boyun qaçırmağa çalışdığı, qaçış üçün magistraturaya, doktoranturaya girdiyi bir nizam-intizam mühitinə ayaq uydura bildiyimi və bundan zövq aldığımı görüb nizamnamələri, təhkim olunmuş silahı dərinliyinə qədər öyrənmə marağının oyanması, lakin xidmət müddətinin kifayət etməyəcəyi həqiqəti bu düşüncəni ağlıma salmışdı. hərbi xidmətdə olduğum vaxt yaşım kifayət qədər çox idi. xidmət göstərdiyim bölükdə ən yaşlı əsgər mən idim və buna görə də bölüyün aşağıdan yüksək rütbəlisinə qədər hamısının bəndənizə hörmətlə yanaşması, əslində gözlənilən sayğısız mühitlə qarşılaşmamağım olduğum yer barədə düşüncələrimə müsbət mənada təsir göstərirdi. uzun müddət xaricdə yaşamağım, cəmiyyətin dinamiklərini unutmağım səbəbinə bağlı olaraq, hərbi xidmətin bu dəyərləri mənə yenidən xatırlatması baxımından xüsusi yeri də var idi. başqa bir ölkəyə adaptasiya olmağa çalışdığınız müddətdə öz ölkənizə, cəmiyyətinizə xas dəyərlərlə bağlarınızın yavaş-yavaş zəifləməsi təbiidir. lakin, hər şeyi - universiteti də atıb yenidən öz ölkənizə qayıtmanız, mütləq bəzi şeylərə yenidən başlamanızı tələb edir. bu mənada, hərbi xidmət mənə hər şeyə yenidən başlamağa, "refresh" olmağa kömək etdi. o qısa müddətlik "bəlkə, gizir kimi davam edim" fikri də yəqin ki, dərinlərdə oyanan minnətdarlığa verilmiş vicdani cavab idi. dolayısı ilə elə o qısa müddətlik düşüncə ilə minnətdarlıq duyğuma qarşılıq vermiş oldum və ortalama əsgər kimi xidmətimi bitirib evimə qayıtdım.