72. qorumalı olduğumuz müqəddəs alət. düşünürəm; görəsən, niyə sosial şəbəkələrdə rusca, ingiliscə və ya digər dillərdə yazarkən bütün sözlərə, hərflərə, durğu işarələrinə xüsusi diqqət edən bəzi "intellektualların" öz dilimizdə yazdıqlarını oxumaq olmur və ya onlar dilimizin əksər yazı qaydalarını bilməzlikdən, görməzlikdən gəlirlər?! Səbəb çox ola bilər; məsuliyyətsizlik, bilgisizlik(?), nadanlıq, komplekslilik və s.. Mən əksər hallarda bunu məsuliyyətsizliyə bağlayıram və bunun yarı-psixoloji bir vəziyyət olduğuna əminəm.

məncə, bu adamlar elə buradaca dayanıb özlərini nəzərdən keçirməli, bu suala öz-özlüklərində səmimi cavab verməlidirlər.

əminəm ki, onlar bu sualı və verdikləri cavabı sonradan doğru dəyərləndirib analiz etsələr, özlərini yenidən kəşf edə, hətta illərdir getməkdə olduqları yoldan qayıda bilərlər. məsələn, belə cavablar ortaya çıxa bilər: "rus olmaq xoşbəxtlikdir", "sevdiklərim məni anlasın, mən onları anlamaqda maraqlı deyiləm", "özüm üçün yazıram, kiminsə oxumağı üçün yox", "biz həyat məktəbinin tələbələriyik, biz qrammatikanı məktəbin arxasında başqalarına öyrətmişik", "za to, azdilinnən 16 dənə yazmışdım" və s..

dil şəxsiyyət məsələsidir. dilimizi öyrənək və öyrənənlərə hörmətlə yanaşaq. onu qoruyaq!