260. hər şeyə rəğmən yaşamaq. bura dəhşət pis gündədir. burada qalıb yaşanarmı, onu da bilmirəm. nə qədər dözə bilərsən görəsən, nə qədər irəli gedə bilərsən görəsən? insanlar qəribə, ölkə özü qəribə, nə deyəsən bilmirsən. düşünəndə bu insanları, əsasən də gedə bilməyənləri və burada qalanları, adamın gəlir bəzən yazığı. kiçik xoşbəxtliklər, ömür boyu çətinlik, və s kimi şeylər. avropa və yaxud amerika yaxşı yönə getmir, olduqları yönləri ilə də ən yaxşısıdır demək olmaz onlara, amma müqayisəyə qalanda, ən azından şərqdən yaxşıdırlar. dünyanın aqibətini görmək olmur uzaqdan, gərək hadisələrin içində olasan, hara doğru gedir bilinmir, amma doğru yön olmadığı dəqiqdir. görəsən burada da həqiqətən bir gün yaxşı həyat olma ehtimalı varmı?