2. sosial bir varlıq üçün təbii bir qorxudur. insanları cəmiyyətlə inteqrasiyaya, ortaq ictimai qaydalara tabe olmağa məcbur edən qorxudur. bu qorxunun öhdəsindən gəlmək, onu məğlub etmək, demək olar ki, mümkün deyil. insan, əlbəttə, yalnızlığı təcrübədən keçirmək istər. bunu inzivaya, qeybə çəkilməklə yaşamaq istər bəzən, lakin öz seçimi ilə və ondan üz çevirməmiş bir cəmiyyətin varlığını bilmək şərti ilə.
bəzən insanlar cəmiyyətdən uzaqlaşmaqla ona olan ibtidai ehtiyaca meydan oxumağa, yalnızlıq qorxusunu qırmağa cəhdlər etmişlər. ancaq bu çox nadir hallarda uğurlu olmuşdur və "uğurlu" dediyimiz nəticələrin hər zaman bir sirri vardır: çox maraqlı və gülməlidir ki, bu elə yalnız olmamaqdır. yalnız cəmiyyətlə əlaqələndirən faktorların mövcud olması sənə fiziki olaraq yalnızlıq qorxusu ilə mübarizədə kömək edə bilər. mənəvi və ruhi təhnalıq qorxusu ilə mübarizə aparmaq isə həyat bahasına başa gələ bilər.
qısacası, yalnızlıqdan qorxmaq təbii bir duyğudur. bu qorxunun əsiri olmamaq, bunu başqalarına göstərməmək, bunu gizlədə bilmək, daim fərqində olmaq isə müdriklikdir.