363. bu gün anamla cinemaya yan yana filminə baxmağa getdik və normalda fragmana baxıram bu dəfə isə baxmadım bir nəfərin tövsiyəsi ilə getmişdim bilirdim maraqlı olacaq.film də valideyn ilə baxılmayacaq filmdir söyüşlər və digər səhnələr.orada bir az utandım dedim anam bəyənməz falan amma filmdən çıxanda neqativ bir şey demədi.mən də bir az günahkarlıqdan çıxdım.filmi tövsiyə edirəm bu arada vaxt necə keçir insan bilmir.sözümün canı mən əvvəllər anamı dəyişdirməyə çalışırdım.sonra isə buraxdım.xilas etməyə də çalışırdım.onu da buraxdım.çünki mən bir şey edə bilmərəm.əgər ki insan özü xoşbəxt olmağı bacarmasa,bunu seçməsə,daim eyni yerə qayıtsa,öyrəşdiyi üçün oranı seçsə təkrar.mən özüm nəsə etməyə çalışıram və görürəm anam da dəyişir.insan 7də nədirsə 70də o deyil.dəyişim seçimdir.amma çətin olduğun bilə-bilə yenə seçmək.məcbur etmək lazım deyil ki sən dəyişməlisən.ən yaxşısın insan özü bilir.nə film,nə kitab tamamilə dəyişə bilməz bizi,yəni dəyişimə təkan verər amma sonda qərar yenə bizimdir.mən indi olduğum kimi qalmaq istəyirəm hansı ki asandır amma necə asandır deyim.burda əzab çəkirsən,qruzdasan,depressiyadasan,bezginsən,daim fərqli ola bilərdi kaş bəxtim gətirərdi,başqa ölkə,başqa ailədə doğulaydım və digər fikirlər.elə bilirsən çətindir bu.amma öyrəşdiyin birşeydir və bu dəyişimdən daha asandır.çünki sən dəyişmək istəyəndə artıq nədənsə tutuna bilmirsən.o əvvəlki bəhanələr yoxa çıxır görürsən ki bəli var o bəhanələr, sadəcə sənə kömək etmir bu an.dəyişimdə sən qalırsan indi özünlə üz-üzə.əvvəlki o depressiv obrazın gedir.görürsən necə də lütsən.ona görə qayıtmaq istəyirsən əvvəlki halına.hansı ki öyrəşmisən orda daim başqası,kimsə,nəsə günahkardır.dəyişim çətindir sən gərək başdan yaranasan.amma özündən nifrət edərək yox qəbul edərək.başa düşəsən ki o vaxt o obraz səni həyatda tutub canlı edib.amma indi ehtiyacın yoxdur ona çünki yerində sayırsan o obrazda sən və o pis deyil,o da sənsən,dəyişimi istəyib özünü başdan yaratmaq istəyən də sənsən.indi realist rejimə keçirsən.ola bilər amma kiminsə yadında əvvəlki sən kimi qala bilərsən.bəli biz dəyişirik,özümüzün dəyişdiyini görürüksə onda bilirik başqası dəyişir.yox yalandan irəli getdiyimizi düşünürük və heç kim dəyişmir deyiriksə onda biz özümüzü üstün sayırıq mən dəyişirəm o yox fikri ilə.əslində heç sən də dəyişmirsən.nəsə öyrənməklə dəyişmirsən davranışın da dəyişəndə əvvəlki sən kimi davranmayanda qərar verəndə dəyişirsən.yoxsa ki mən nolsun insan psixikasın bilirəm.hər şeyi bilirdim amma yerimdə sayırdım.yaxşı ki psixoloq zad olmadım allah saxlayıb.
hər hansı mövzuda kimsə tövsiyə istəsə yaxınlardan deyirəm bunu eləsən yaxşı olar.eləmir.okaydı çünki mən məcbur edə bilmərəm.yaxşılığı üçün deyə bilərəm sadəcə.amma bilirəm ki əgər bir gün an gəlsə onda heç soruşmayıb özü edəcək doğru olanı və özüylə üzləşəcək nəticəsi nə olur olsun qane olacaq.
burda insan səhv qərar da verə bilər amma onun məsuliyyətin də götürməlidir.yenə də günahlandırmayaraq özünü.hansı ki günahlandırsan gedib yenə eyni şeyi edəssən nolsun ki düşünürsən peşmansan.nə qədər qaçsan o qədər yaxalanassan.təbii ki hər şeyi sözdə demək asandır.mən özüm də yazını oxusam deyəcəm düz deyir o məlumatı qoyacam cibimə.sadəcə informasiya kimi.ya da ki əşi danışır da deyib keçəcəm çünki ləzzət eləmədi.ya da ki fikir ilə razılaşmayacam amma deyəcəm okay bu da onun bir həqiqəti.
nə qədər ki birşeylər bizə 'dəyir' onun-bunun sözü,özü,fikri,hərnəyisə baxışı belə onda insan rahat ola bilmir qəfəsdədir sanki.əlini hara atırsan nəsə toxunmalıdır sənə.bu əzab verir adama.elə bilirsən həssassan elə bilirsən empatiyalısan elə bilirsən sən istiqanlısan elə bilirsən sən küsəyənsən.amma sən bir azcana zəif olduğunu qəbul edə bilmirsən.bir azcana ha.tamamilə yox.yavaş yavaş qəbul eləsən görəcəksən yox sən başdan ayağa elə zəifsən salam əleykim.onda deyəcəksən sərf eləmədi qayıtdım əvvəlki halıma.iş orasıdır ətrafda da elə sənə belə yanaşan insanlar saxlayırsan.onlar da sənə bu etiketi yapışdırıb.yaşıyırsan bomba kimi.amma görürsən adicə sosyal ortamda elə bilirsən hamı sənə baxır amma hamı öz işində.okay 1-2-3 ü baxa bilər.amma görəcəksən yox məsələ adamlarda deyil elə sənin içindədir.sən özün özüvə elə baxırsan.o baxışlar sənin özünündür başqasının yox.bundan qaçırsan.bunun da adın qoyurlar nə bilim sosyal fobiya.burada əsəbləşirəm çünki heç bir gijdillağ durub demir ki ay qardaş nə sosyal fobiya.adı olur özüvə baxmağa götün çatmır fobiya.elə bilirsən başqasının baxışıdır o amma yox.bəli mən çox yazmayım,çünki ədəbimi pozmaq istəmirəm.məncə problem bir azcana bax azcana ha özümüzə baxsaq ola bilər mi ki mən gijdillağam deyə sual versəm ola bilər mi ki mən eqoistəm ola bilər mi ki mən qınadığım hər kəsəm ola bilər mi ki başqasında tənqid etdiyim o səs özümə demək istədiklərim amma götümün çatmadığı səsdirsə desək olar əla.
hər şeyi yoxsa normallaşdırıb bəzək vurub ad qoyuruq.mənə çatmır da bu verilən adlar.axı bir vəziyyəti necə bir ad ifadə edə bilər.mütləq ki istisna vardır.o hara yazılır bəs?
insan psixologiyasın bilmək lazımdır amma ən çox o bilənlərdən qorxmaq lazımdır.çünki sadəcə bilgi yetmir.
yenə qısaca deyərək bitirməyə çalışıram ki..yoxdur qısaca deyəcəyim çünki uzundur fikirlərim və yoruldum.