7. Bu müğənni ilə kişi olsam da münasibət qurmazdım, O qədər zərif, o qədər incədir ki, insan onu incitməkdən çəkinər. Sezen Aksu "minik sərçə" dirsə, mənim üçün Göksel qara, qısa saçlarıyla böyük bir qaranquşdur. Qanadlarının altında sevgisi və sənəti var; kimilərinə yoldaş olar, kimilərinin isə qəlbinə toxunar.
"Aşk kadını" deyiblər, mənə görə o sevgi qadınıdır. Eşq belə bir yerə qədərdir, isyankarlığa vuran şebnem ferahdan ötə bu qadının içində, səsində, üzündə bir təvazökarlıqla yoğrulmuş şirin tını var. Səhərə qədər danışsa dinlənə biləcək tərzdən.
Konsertində əvvəl mahnısına qoşulur, hətta ayağa qalxıb oynarkən bir anda elə moda saldı ki, baş barmağımı çənəmə qoyub gah qadını süzdüm, gah dünyadan uzaq düşdüm. "Sen yoksun" kim yoxdur? Əvvəlki biri yoxsa yanımda olmalı olan şəxs? Konsert boyu bu suallara cavab tapırdım. "Kurşuni renkleri" o qədər gözəl ifa edirdi ki, telefonla sol əlimdə qeydə alarkən sağ əlimlə göz yaşlarımı silirdim. Donub qalmışdım. Sonra bir anda gülümsəyib "sizi depressiyaya saldım" deyərək nanayninaylı şən bir mahnıya keçdi, çoxu ayağa qalxıb təkrar oynadı, kimisinin acından taqəti yox idi, mən isə palatka toyunda yuxulu uşaq kimi "haradayam, nə baş verir, evə gedəy"i sorğulayırdım. Mahnılar təsir etmişdi.
Hər bir halda 10 yaşımda ilk mahnı zövqüm olaraq xatırladığım, televizorda gördükdə "dayan, əvvəlki kanalı çevir" şəklində içimdən bir səsin atıldığı o mahnı.. "denize bıraksam kendimi" , şərab kimi dəyərinə dəyər qatan bu qadını görmək o necə "mən bahtiyaram" deyirdisə mənə də o tv ekranından onu çıxarıb görmüşcəsinə bahtiyar idim.
Konsertdə gənc bir saz çalana səhnədə yer verməyi, uşağa mahnısının ifasına həvəsləndirməyi onun incə ruhundan xəbər verir. Ara-ara emel sayın, türkan şorayın ifalarını səsləndirərək "mən uşaqkən köhnə türk filmlərini izləyərdim" deməsi onun keçmişindəki günlərin motivlərini hələ də saxladığını , hörmətini, ən əsası xatirələrinə sevgisini göstərir. Sonluğu Azərbaycanın "daşlı qala" milli ifası ilə yekunlaşdıraraq səhnə yoldaşları və kollektivi ilə birgə dəfələrlə əyilib qalxdı. Təşəkkürdən ötə minnətdarlıq. Daha nə qədər danışım ondan? Bəlkə də bu qədər kifayətdir. Çünki bəzi səslər danışılmaq üçün yox, içindəki səssizliyə bürülü keçmişi buraxmaq üçün oxuyur. Göksel də onlardandır. Var ol, göksel. Ruhumu dənizə buraxdın, düşüncələrimdən arındırdın. Öpmürəm o yanaqlarından, düzü, o zəriflik toxunuş istəmir, toxunmağa da qıymaram.
Böyle uzaktaaaan uzaktaaaan
Nasıl da baaaaağladın beniiii