4. ilk dəfə heç bir təsəvvürüm olmadan, bestseller olduğu üçün oxumuşdum. ona görə də, əsəri oxuduqca əsəblərim korlandı, çünki gözləntilərim tamam başqa bir yöndə idi. o gün başa düşdüm ki, az da olsa, əsər haqda məlumatın olması daha yaxşıdır ki, vaxtın hədər getməsin. bu əsəri elə hesab etmirəm, amma haqqını verərək oxuduğumu da düşünmürəm.

ayın 13-ü serialı çıxdı, təsadüfən əlimdə netflix hesabı olduğu üçün iki günə baxıb bitirdim. soundtrackləri çox bəyəndim, ümumiyyətlə, ortaya keyfiyyətli iş qoyulub.

masumiyet müzesi - sevgi və obsessiya ilə bağlı ən gözəl əsərlərdən biridir, məncə. həm gender bərabərsizliklərini, dönəmin problemlərini ortaya qoyur, həm də obrazların iç dünyası qarışıq və realdır. indinin özündə belə düşünürəm ki, kemal füsun onu "ghostlamasa" idi, bu qədər obssesiyaya çevirməzdi. füsun onu görməzdən gələrək, seçməyərək intiqamını aldı, amma aldığı intiqam belə qəlbindəki kin-küdurəti soyuda bilmədi. kemali sevdiyini də düşünmürəm, kemal sırf yuxarı statuslu insanlar zümrəsindən olduğu halda onu gördüyü üçün özünü ona təslim etmişdi. həyatı boyunca da insanlar tərəfindən daha çox görülmək, həmin statusa qalxa bilmək üçün çalışır. kemal isə əksinə, bu sevgi vasitəsilə özünü və reallığı kəşf etmiş, burjuaziyanı bir kənara atıb sevgini seçmişdi. füsun isə sibel kimi "yüksək sosyete" nişanlısı ola-ola onu görən, sevən, diqqət bəsləyən, statuslu kemalı sevirdi. sevgisi qarşısında acizləşmiş, uğrunda hər şeyindən vaz keçmiş adama daha eyni gözlərdə baxa bilmirdi.