17. Uşaq vaxtı yaşadığım şeylərdən ötrü bu pis hisslərdən məndə payımı aldım. Bir insana bağlanmaqdan çox bağlanma problemim var, türkiş qardaşlarımız demiş, kaçıngan bağlanma var məndə. O qədər pis hissdir ki bu hissləri yaşamaq yerinə ölməyi bir an belə düşünmədən seçərdim. Duyduğum acıdan dolayı biləklərim ağrıyır, mədəm ağrıyır, iştahım olmur, halsız və bitkin oluram və bu hissləri yaşayıram bu gün. Sırf bu problemin ucbatından hrç kimlə doğru münasibət qurabilmirəm, hamısı da qısa münasibətlər, flörtləşmələr olur. Mənimlə danışan qadın çox keçmədən bloklanır, tərk olunur və ya uzaqlaşdırıram özümdən müəyyən bəhanə və ya davayla, anlaşmazlıqla. Çünki ş bağlansam yaşayacağım acıyı bir mən bilirəm bir də tanrı. O qədər çox əzab çəkirəm ki, həqiqətən də həyat hörümçək torlarıyla əllərimi qollarımı bağlamış və üzərimə zəhər axıdan bir bala dönüşür. Bir insana ya çox soyuğam ya da çox pis bağlanıram. Kəşkə məni anlayacaq bir insan övladı olsaydı, bəlkə yaralarım az da olsa xəfifləyərdi.