1. istəsəm tapardım min bir yenə bəhanə
Ürək tapmadıqdan sonra bu işlərə nə çarə
Zamanın içində ilişib qalmışam
Keçən zamanın sağaltması olub bizə hekayə

Ağıllanmıram, düşündükcə qəlblənirəm
Hər keçən insanı bir az sənə bənzədirəm
Gecələr yoxluğuna çay dəmləyib xəyalınla dərdləşirəm
Bilmirəm, o sənsən mi, yoxsa mən mi dəllənirəm

Mən yoxluğunun nihilisti
Varlığının ibadətkarı
halıma şahid neçə-neçə məscid var ki
Onlar da varlığına inanmazdı

Divarlarına söykənib
Bulağından su içməzdim,
inancım daşdan deyildi
Adını bilmədiyim bir boşluqdaydı.

Boşluqdan doğan işıq, gözümü qamaşdırır,
Sənin varlığın məni, həyatıma yanaşdırır.
Adın yox, cismin yox, amma mən hiss edirəm,
Bu eşqin yolunda hər gün özümdən gedirəm.