10. Məmləkət i Azər vardır ki, onda hökm bir əldə cəm olub, taxtın zilləsi hər guşəni bürümüşdür. Badu Kubə şəhri içrə fərman bir nəfəsdən zühur edər, min nəfəs xamuş qalar. Qanun, divan və qılınc bir iradəyə müntəzir qalmış, mizan tərəzisi bir səmtə əyilmişdir. Əhalinin hafizəsi pərdədar edilmiş, şüuru sükut və xamuşluğa qərq olmuşdur. Bu Məmləkət i Azər ata baba irsi sanılıb, xəzinəsi şəxsi sandıq hökmünə düşmüşdür.
Lakin bu hal əbədiyyətə məhkum deyildir. Çün hər zülmətin bir sübhü, hər xumarlığın bir ayılması vardır. Əgər əhli Məmləkət i Azər üzərindən xof zəncirini qırıb,xamuşluq yuxusundan intibah edərsə, ittihad ilə ayağa qalxar. Ağıl və mizanı özünə rəhbər tutub, dürüstlük ilə yol tutarsa, onda mizan tərəzisi yenidən düzələr, ədalət kök salar. Qurtuluş nə qılıncdadır,nə fərmanda bəlkə oyanmış idrakda,bir olmuş könüllərdədir.