142. oturub nəyisə gözləməmək,göz görə-görə etmək,məsələn kefinin olmaması,axotunun olmaması,mükəmməlliyətçilik və s.bunlar heç biri əsas vermir.təbii ki burada demirəm iqnor etmək lazımdır hissləri və düşüncələri,amma bir vaxt limiti qoymaq lazımdır ki bunu davamlı etməyəsən,orada qalmayasan,çünki heç vaxt o an gəlməyəcək.ola bilər pis hiss edə bilərsən amma yenə də doğru olan seçimi etmək lazımdır.hisslərimizi nəzərə almamaq və həddindən artıq orada qalmaq.burada balans lazımdır.məsələn elə indi yetərsiz hiss edirəm çox mükəmməlliyətçiyəm amma bacardıqca ilişmirəm orada,qəbul edirəm onu, situasiya məni yeyib bitirir,geri addım atmaq istəyirəm,amma etmirəm,çalışıram.bu hissi hiss etmək məni tamamilə ondan ibarət etmir.eləcə də ağlımızdan keçən hər şey düz deyil.yəni ağlıma bir şey gəldi.okay narahat edirsə təhlil et,amma onu həqiqət kimi qəbul etmə.düşüncələrimiz və hisslərimizdən ibarət deyilik biz.sadəcə onlara əsasən bəzi şeyləri görə duya bilirik bu da bizi canlı edir.orda asılı qalmamalıyıq.eləcə də başqalarının fikirləri.burada hörmət etməyi deməyəcəm. elə fikir var orda hörmət ediləsi bir şey yoxdur.amma boş vermək lazımdır.yola vermək sadəcə.
hər kəsin bir həqiqəti olduğunu qəbul etmək,kiməsə nəsə sübut etməmək.həyat şəraitlərimiz müxtəlifdir və biz həyatdan fərqli dərs çıxarda bilərik,bəzən sənin görmədiyini bir dostun görə bilər,biz çünki görə bilmirik bəzi şeyləri özümüzdə.ona görə ilişib qalmamaq lazımdır.inandığım bir şey var ki əgər nə qədər düşünüb cavab tapmırsınızsa deməli cavab o deyil yaxud görməli olduğunuz bir nüans var görə bilmirsiz.yalnız bir cavab da yoxdur.vəziyyəti təhlil edəndə insanların nəyi,niyə etdiyini görürsən və artıq onlara başqa gözlə baxa bilirsən.sən bir insansan və belə seçim etmisən.burada söhbət onlara haqq vermək,empatiya göstərmək deyil.sadəcə anlamaqdır.və onda artıq sorğulamırsan "sən niyə beləsən","niyə mənə bunu etdin" görürsən ki sənlə yox o insanın özü ilə münasibəti ilə bağlıdır əgər sənə düzgün davranırsa deməli özünə də elədir və qərar verəndə də arada qalmırsan "görən nə edim" demirsən soruşmursan heç kimdən "bu insanı tanıya bilmirəme" demirsən.başa düşürsən və seçim edirsən sadəcə o insan belədir və mən onu istəmirəm.çünki mən özümə əgər sağlam şəkildə davranmağa çalışıramsa ətrafımda da özü ilə münasibəti belə insan istərəm.özü ilə məsələsini həll etmiş insan.təbii ki bu bir prosesdir və 100 faiz tam olmayacaq.amma bizim yolumuzda bizə daha uyğununu seçə bilərik.
həddindən artıq kimisə də anlamağa çalışmağın empatiya olduğunu düşünmürəm.məncə altda yatan başqa səbəb var hər kəsə individual.mən özümdə o səbəbi görmüşəm bir növ.amma hər kəsdə belədir deyə bilmərəm.normal empatiyadan danışmıram sadəcə həddindən artıq hər kəsi anlamağa çalışmaq,özünü onun yerinə qoymağı deyirəm.bu insanlar başqalarını anladıqları qədər özlərini də anlayırlar mı,özlərinə bu qədər empatiyalı davrana bilirlər mi burası mübahisə olunar.
hər şeyi nəzərə alaraq istəsək də əlimizdə olmayan bəzi şeylər.bunları görməzdən gəlməməliyik amma burada da ilişməməliyik..
başa düşürsən ki indiyə kimi sənə öyrədilənlər səhv imiş.onda gərək bəzi şeyləri başdan yaradasan,mənə maraqlı deyil məsələn kim necədir nə edir.kimsə yanımda kimisə misal göstərəndə o belə edir deyə.maraqlı deyil qısa kankret.hərənin öz yolu var və bir xəttdən ibarət deyil.mən başqası deyiləm,olmaq istəmirəm də,niyə o mənə maraqlı olsun,niyə onun nə etdiyi,hansı yerdə olduğu ilə özümü müqayisə edim.
hər şeyə rəğmən öz yoluna baxmaq,amma orada da ilişməmək.əylənmək də lazımdır.hər şeyi sınamaq .indi bu hər kəsə aid deyil.mən asılı hala düşmürəm nədənsə ona görə 1 dəfə etməklə nəyisə davam etdirməmişəm.amma ola bilər hər kəs belə olmasın.bilmirəm bunu iradəmə verim ya seçimlərə.məncə seçimdən asılıdır.
digər insanların fikirlərinin,cəmiyyətin fikirlərinin bizim ağlımızı qarışdırmasına fikir verməmək.çünki sən bəzən bilirsən bu sənə görə düzdür amma ağlın qalır axı deyirdilər bu beləymiş.mən tanıdığımı düşündüyüm insanı sırf buna görə yanlış anlamışam.halbuki iç səsimə inansam görəcəkdim ki o insan düz deyirmiş.amma sosial media,cəmiyyət..deməli yetəri qədər qəti deyilmişəm yaxud doğrularım yetəri qədər köklü deyilmiş.
problemlər heç vaxt bitməyəcək.amma onlara reaksiya şəklimiz dəyişə bilər.
nəyəsə,kiməsə etiket vurmamaq.bu yuxarıda dediklərimin cəmidir elə.biz bir şeydən ibarət deyilik.özümüzdə bunu görsək başqasında da görəcəyik,başa düşəcəyik ki əsas seçimlərimizdir.
ən sonda isə başqasının həyatından çıxardığı dərslə maraqlanmamaq.sözdə oxusaq da bizə təsir edəcəyini düşünmürəm,sadəcə özümüz dərk edəndə anlayacayıq.