70. bilmədim hansı başlığa yazım. onsuz gözümdən yuxu tökülür. yaddaşa həkk olunan bəzi zövqlər vare. necə deyim. uşaq vaxtlarımızdan hələ indiyə kimi bizə sirri aydın olmayan gözəl duyğular. o duyğular ki, həyatımızın bir dövründə zövqə çevrilir. bəsit ama parçalara ayırmaqda çətinlik çəkdiyimiz zövqlər. məsələn anamızın hekayələrinə qulaq asıb yuxuya getmək. həm də yerdə. çox əyləndiyin dostlarınla qədr gecələrinə qalmaq, ya da səhərdən axşama qədər qaçsı tutdu oynamaq. sırf onlardan ayrılmamaq üçün bəhanələr gətirmək. dar küçələrdə özümüzü axtarmaq yerinə, gecənin bir vaxtı zır kefli evə gəlib divanda yatmağı zövqə çevirmək bəsitliyin əlamətidirsə daha da çox sevib anlamk verə bilmədiyim xoşbəxtlik içində özümü yuxuya vermək.