1. "qonaq gəlmişik" adı ilə evə gəlib, məhsulunu zorla satmağa çalışanlar. onları qınamıram, şirkətlərinin tapşırığını yerinə yetirirlər amma day "yox, almıram" sözünü başa düşmək lazımdır.
bir dəfə şəhərdəki evimdəyəm. işdən gəlmişdim, it yorğunu, gözlərim şişmişdi. evin bütün işıqlarını söndürdüm, mayka ilə uzandım yerimə, dedim gözümün acısın alım biraz. gördüm qapı döyülür. söyə-söyə, əsəbi halda maykanın üstündən nəsə geyinməiyi unudub, gəlib qapını açdım (yaxşı ki, şalvarsız çıxmamışam). qapını döyən balacaboy bir qız idi. məni saçı-başı dağınıq halda, mayka ilə görəndən sonra qızardı yetimin balası. məndə dedim day üzr istəyib gedər. qayıdasan ki, "ümid edirəm narahat eləmirəm, evdə sizdən başqa kimsə var?". məndə gözüm şişmiş saçlarım dağınıq və əsəbi halda "yox yoxdur xanım, inanmırsız keçin baxın" deyərək qaranlığa qərq olmuş kalidoru əlimlə göstərdim. qız day utancaqlığın son həddində, "yox ehtiyac yoxdur, sağolun" dedi. məndə əsəblə qapını çırpıb gedib yerimə uzandım. uzansamda yata bilmədim. özlüyümdə fikirləşdimki səhv hərəkət elədim bu qıza qarşı. heç nə istədiyinidə soruşmadım yetimdən. 20 dəqiqədən sonra durub marketə düşürdümki özümə siqaret alım. gördüm üzbəüz qonşum bu qızı və bundan başqa 2 nəfəridə evindən qovur. daha doğrusu qovmaq istəyir amma qova bilmir. içimdən güldüm düşüb siqaret alıb qayıdanda gördüm qonşum oturub blokda siqaret çəkir. "sənində yanına gəlmişdilər ay bacoğlu? day səndə bağışla mazgimə işədilər təmiz. təyziqim qalxdı a kişi bunların əlindən. adam nə sırtıqlığında olarmış" dedi. məndə üzümdəki şeytani eyni zamanda vatan gülüşünü andıran kinayəli gülüşlə "olan şeydir" deyib içəri getdim..