97. bu gün 102 gününü geridə qoyduğum özünülimitləmə hərəkəti.
təxminən 3 ayın tamamında çoxdandır görüşmədiyim bir iş yoldaşımla görüşmüşdüm. siqareti tərgitdiyimi biləndə təəccübləndi və "sən və siqaret çəkməmək?! tam olaraq mənə çatmır, necə ola bilər?!", kimi ifadələr işlətdi. şəhərdəki kafelərdən birinə çay içməyə oturduq. yenə təəccüb duyğusunu göstərmək üçün bir neçə cümlə qurdu. ürəyimdə söydüm, siqaret çıxartmaq üçün əlimi onun siqaret paketinə uzatdım. ilk öncə guya tərgitdiyimi nəzərə alıb icazə vermədi, sonra razılaşdı. götürdüm, çəkdim. həmin gün oturanda ümumilikdə 4 ədəd siqaret çəkdim. qalxdıqdan sonra çəkmədim. həmin gündən 10 günə yaxın müddət keçib, ürəyimdən keçdi, mağazaya girmək istədim, dənə ilə siqaret almaq istədim. hər dəfə bir səbəb məni almağa və çəkməyə qoymadı. bunlar siqareti tərgitməyə çalışdığım günlərdə tez-tez xatırladığım və təkrar etdiyim səbəblər idi. 4 siqaretdən sonra bir qədər çətinlik yaşamaqdayam. o günə qədər gün ərzində bəzən 1 dəfə çəkmək istəyirdimsə, indi 4-5 dəfə şiddətli istək gəlir. sanki, yenidən tərgitməyə başlayıram.
bu səbəbləri qeyd etmək istəyirəm ki, bəlkə sizinçün də faydalı olar.
- sağlamlıq. öskürək azalıb, nəfəsim təmizlənib. baş ağrılarım yox sayılacaq qədər (əvvəl, 3 gündən bir gedərək şiddətlənən baş ağrısı təcrübələrim olurdu, indi yoxdur) azalıb. siqareti tərgitmək ürək çatışmazlığı, insult, xərçəng risklərini azaldır.
- oğlum siqaret çəkməyimi görməsin və pis nümunə götürməsin deyə əlimdə gizlətməli, "ata o nədir?" sualına yalançı cavablar verməli, tez-tez gizlincə balkona çıxmalı və ya bloka qaçmalı olmuram.
- tərgitdiyim ilk vaxtlarda siqaret xərclərinə aylıq ~125 azn, indi isə siqaretin qiymətinin qalxması səbəbi ilə ayda ən azı 150 azn qənaət edirəm.
- məndən artıq siqaret qoxusu gəlmir. paltarlarımdan, əlimdən, üzümdən siqaret iyi gəlmir və siqareti çəkdikdən sonra gedib əlimi, üzümü yumaq məcburiyyətində qalmıram. övladlarım məndən daha siqaret qoxusu duymurlar və onları ürəkdən öpə bilirəm.
- çəkməməklə vaxtıma qənaət edirəm. günümün daha çox hissəsini keçirdiyim iş yerimdən hesablayası olsam, bir ədəd siqareti çəkmək üçün ayrılan vaxt - ofisdə balkona qədər yol - 1 dəqiqə, çəkmək - 3 dəqiqə, stola qayıtmaq - 1 dəqiqə. ümumilikdə, 5 dəqiqə. 20 dənədən ibarət bir paket siqaretə ayrılan vaxt 100 dəqiqə. bu dəqiqələri daha faydalı işlərə ayırmaq olar. (hələ bu vaxtı kontrol altına almamışam)
- dərslərdən, tədbirlərdən, iclaslardan dərhal durub çıxmağa can atmıram. siqaret çəkməkdən ötrü heç kəsin sözünü kəsməli olmuram, heç kəsin sözünü ağzında qoymuram. bir neçə saat davam edəcək bir dərsə, tədbirə, iclasa başlamazdan öncə asılılığım məni son 1 dəqiqəmi siqaretə ayırmağa məcbur etmir.
- asılılıqla əlaqəli heç kimdən alışqan və ya siqaret istəməli olmuram. ikinci demək olar ki, toplasan, tələbəlikdə cəmi 5-10 dəfə baş verib, ancaq, alışqan yoldan ötəndən də istənilir. bəndəniz kimdənsə alışqan istəyəndə tanımadığım adama ağız açıb ehtiyac bildirdiyim üçün narahat oluram. lakin, asılılıq bunu sənə etdirir. yəni, siqaret səni öz iradənə və xarakterinə əks hərəkətlərin icraçısına çevirir. tərgitməklə, sən bu şiddətli asılılıqla əlaqəli özünü söymürsən)
- sevdiklərim - ailəm xoşbəxtdir, çünki, onlar məni tez itirmək istəmirlər. mən bunu həm də onlar üçün etmiş oluram.

bu da təkrar olsun, ümid edirəm, nəinki o yoldaşla, bütün dost tanışlarla görüşəndə daha diqqətli olacağam. həm də düşünürəm, siqareti tərgitmək mənə dostlarımı doğru seçməklə bağlı da yol göstərmiş, bir neçə kiçik ipucu vermiş ola bilərmi?!