372. mövzudan kənar hərdən fikirləşirəm. görəsən biz və digərləri necə bölürük həyatımızdakı fəailiyyətləri. kimə çatmağa çalışırıq, kimlə bölüşməyə can atırıq, həyatımızın axrına qədər bu bölgü eyni qalacaqmı? əgər qalmayacaqsa niyə dəyişir? zaman keçdikcə zövqlərimiz və dünyaya baxış açımız niyə dəyişir? görəsən bizə niyə stabil yaşamağı öyrədirlər, qırağa bucağa qaçsaq bədbəxt mi olacağıq? niyə biz hər zaman yoxlamaqdan qorxduq? bu iyrənc təsiri kim? nə? niyə? yaratdı üzərimizdə? görəsən bu gün səhər tezdən 6da durub gedim işə? niyə gedim? zaman ilə qaçmağdan zəhləm gedib həmişə? niyə qaçıram? niyə kimlərəsə yetinməyə, onları razı salmağa çalışıram? bunun adı xoşbəxtlik axtarışıdırmı? hər gecə bir meyxana qoşub siqaret çəkməkdən ləzzət alırsamsa, niyə o sikimdirik ortamlarda varam? niyə sosiallaşmaq istəyi məni boğub sonu olmayan dənizdə çimizdirir? bu qədər səbirsizəmsə, niyə ömrümün axrına qədər gözləməyə məhkum olmuşam? bu sualların hamısının sadə cavabları olub, primitiv görsənsələr də yəqin ki, heç vaxt bu yolsuzluq sevdasını tərgidib yeni bir səhifə aça bilməyəcəyəm.