101. "Bir gün anlayacaqsan ki, bütün bu ehtiras, ağrı, qəzəb və emosional yelləncəklər heç də sevgi haqqında deyilmiş... Onlar sadəcə əhəmiyyətli birindən uzaqlaşmaq, ayrılmaq (separasiya olunmaq), böyümək və özünü tapmaq cəhdi imiş.
insanın "güclü sevgi" kimi hiss etdiyi şey əslində çox vaxt sevgi olmur. Münasibətdə çoxlu ağrı, gərginlik, qısqanclıq və davamlı emosional dalğalanmalar varsa, bu, çox dərin bir hiss kimi hiss oluna bilər, amma əksər hallarda bu, sevgidən çox insanın daxili mübarizəsidir." Bir psixoloq tərəfindən yazılmış yazıdır.
Hər zaman düşündüyüm şey bu idi.Bu mübarizəyə "sevgi"adı vermək.Ona görə deyirəm ki,indiyə kimi heç kimi sevməmişəm.Özüm özümlə mübarizədə olmuşam.Sübut etməyə çalışmışam özümü özümə.Nəsə yolunda getmir kimi hiss etmişəm həmişə. Mən bunların heç birinə sevgi adını verə bilmərəm.Bir gün həqiqətən özümlə tam olsam onda həqiqətən aşiq olaram sevgini hiss edərəm. Biz sanki özümüzə sübut etməyə çalışırıq ki,biz sevirik və o bizi sevir.Və inanıram ki, bunun üçün insanlar hər şeyi edər.Maşın,pul və bir çox hədiyyələr.illər verə bilər.Amma sonda ayrıla bilərlər.Bəs adı nədir desələr.Bilmirəm sevgi olmadığına isə əminəm.Kimsə buna sevgi adın verirsə özü bilər.insanlar o insan üçün bütün həyatlarını qurban verir,özlərini fəda edir,hər şeydən keçir ve nəticədə "lüt" qalırlar.özlərindən də uzaqlaşırlar.Məncə bu sağlam olmayan sevgi adı verilən qarışıq hisslər insanı yerə vurur,süründürür,özündən uzaqlaşdırır,amma ele bir uzaqlaşma olur ki, gözünü açsan görməyə çalışsan onda özünə də bir o qədər yaxın olacaqsan,acizliyini qəbul edəcəksən.bəli bu "sevgi" həm də bir lütufdur ki görək özümüzü,amma biz nə qədər burada itsək nə baş verdiyinə həqiqətən baxmasaq elə bu yolda azacayıq,münasibətdən münasibətə sürüklənəcəyik.ümid edirəm hər kəs bir gün sevgini tapar və bu yolda daha az fədakar olar,daha az insanların hissləriylə,özümüzlə oynayarıq.içimizdə baş verən hissləri,yaşanmışlığı dəyərsizləşdirmək istəmirəm,bu hər kəsə aid deyil təbii ki.Bizi pis insan da etmir,normaldır.Günahlandırmaq üçün də paylaşmıram,sadəcə müşahidə etmək üçün.Məncə bunu müşahidə etmək bizə daha çox kömək olar,nəinki elə bu saat münasibəti bitirmək.Çünki sən artıq bunu biləndə görürsən ki sən bura aid deyilsən,bir gün gedəcəksən,indi gedə bilmirsənsə də dua edərsən ki,Allah səni xilas eləsin.
Çıxıb getmək həqiqətən asandır,amma sən buradan "götürəcəyini",lazım olanı qoyub getsən ya bura yenə qayıdacaqsan ya başqa bir münasibətdə tapacaqsan özünü eyni halda.
Bunları yazmağımın səbəbi özümə xatırlatmaqdır daha çox.Nələrisə yazıya tökməsəm içimdə dolub-daşır,itirəm orada.Bəzən mən də unuduram,darıxıram.Amma bunları xatırlayanda xilas olmuş kimi hiss edirəm.