2. bb və bcs dünyasında bir çox yadda qalan obraz var, lakin hektor tamamilə fərqli bir çəkiyə malikdir. Onun bütün varlığı və "yanacağı" sönmək bilməyən bir qəzəbdən ibarət idi. Hektorun qəzəbi bəzən məntiqini kölgədə qoysa da, o, digər seriallardakı bənzər "əsəbi mafioz" klişelərindən çox uzaq idi. hektorun arxasında usta aktyor Mark Margolis-in sənəti, xüsusən də mimika və baxışlarla danışmaq bacarığı təməl rol oynayırdı.

Hektor, hər jesti və hərəkəti ilə əsl "old school" qanqster profilini cızırdı. Sağlamlıq problemləri, hətta ciddi ürək çatışmazlığı olsada, vecsiz bir şəkildə espressosunu içməyə davam edəcək qədər inadkar və sarsılmaz idi. Onun xarakterindəki ən maraqlı nüans isə nifrəti ilə hörməti arasındakı o incə xətt idi. qus və onun kimilərinə nifrət etsə də, mayk kimi peşəkar və dik duruşlu personajlara daxildən gələn gizli bir simpatiyası və hörməti var idi.

əlil arabasına məhkum olsa belə, tukonu ölümdən xilas edə biləcək zəkaya və hər kəsi özündən qorxudan o "tiene unos huevotes" a malik idi. Don Eladionun hovuzuna işəyəcək qədər qaydasız və dikbaş olan bu adam, əslində bir ailənin və bir dövrün simvolu idi. Hektorun qəzəbi o qədər dərin və ruhani idi ki, hətta dili tutulanda, hərəkətləri məhdudlaşanda belə, son nəfəsindəki o zəng səsi ilə içindəki alovu biz izləyicilərə iliyimizə qədər hiss etdirə bildi.

adam hektoru, don eladionu, lalonu, maykı izləyəndən sonra o türk seriallarındakı "südəmər" , "romantik" mafiozlardan necə zövq ala bilər axı ?