75. Küləkli bir yaz səhəri Gənclik mall'un yanındakı astanovkadan işə yollanırdım. Avtobusa minərkən kaşelokumdan əskinasları düşdü və külək hamısını səpələdi astanovkaya. Birini tutmaq üçün uğursuz bir cəhd elədim, ama qalanları avtobusun altına gedib yox oldu, məndə o moment elə bir nifrət yarandı ki səsli şəkildə "da i xuy snim" deyib mindim avtobusa. Puldan əlimi üzüb evə piyada necə qayıdacağımı düşünürdüm. Ama mənnən astanovkada gözləyən gözəl qəlbli bir sərnişin xəbərim olmadan fələyin məndən aldığı pulları bir bir tutub mənə gətirmək üçün avtobusun arxasına qaçıbmış. Avtobus tərpənməyə çalışarkən avtobusu saxladıb arxa qapını açdırdı və əskinasları mənə verdi. Adama necə təşəkkür edəcəyimi bilmədim, üzümə gülümsədi və bir an şofer zayob olub qapını bağladı. Səhərin 7si soyuğun, küləyin, 2 sutkanın yorğunçuluğunun, işin nifrəti bir an yox oldu. Başıma gəlmiş ən xoş hadisələrdən biri idi