6. hərdən uzaq bakı kəndlərinin birindən gəlirəm şəhərə işə. yolum koroğlu metrostansiyasından keçir. səhər o qədər basa-bas olur ki 10-15 qatar buraxmalı oluram. insanlar özlərini birtəhər soxuşdurub ağız ağıza salırlar içəri, amma mən bunu edə bilmirəm çünki öyrəşməmişəm buna. hətta qatarlar 1 dəq aralığı ilə gəlirlər amma yenə də basa bas olur. səhər 8-dən 10-a qədər belə olur.
Hər gün boynu bükük formada gələn vaqonlarda bir dönüm boş yer axtarır gözüm, bəlkə özümü soxaram deyə. amma qapılar açılan kimi təcrübəli sərnişinlərin arxasında boynu bükük qalıram minə bilmirəm.
08:30-08:45 arasında bir dənə boş qatar gəlir hər gün. nə yaxşı ki bunu düşünüblər.

amma populasiya dalğası yoxsa köç dalğası hər gün biraz da çətinləşdirir bakı həyatını.

hələ sumka yoxlanışı zamanı zərif incə xanımlar o basa basda növbəni necə qabaqlayırlar necə soxuşdururlar özlərini, nə zəriflik qalır nə də zərafət. kəndçilik at balaxanımlıq, Həcər (xalq qəhrəmanı) olurlar. kapitalizm gözəlliyi məhv edir, zərifliyi, incəliyi sevmir.

bəlkə də məni qabaqlamağa icazə verdiyim xanımlar mənim petux olduğumu düşünür.

https://imgur.com/a/mZ30Nfp