18. Artur Şopenhauer həyatı əzab və bitməyən istəklərlə dolu hesab edirdi. Onun fikrincə, insan daim nəyəsə can atır: bir arzusu həyata keçəndə dərhal başqa bir istək yaranır və bu sonsuz dövr insanı heç vaxt tam xoşbəxt etmir. Buna görə o, insan təbiətini narazı və daim axtarış içində görürdü.

Şopenhauerə görə reallığın əsasında “iradə” adlı kor və məqsədsiz enerji dayanır. insanlar və bütün təbiət bu enerjinin müxtəlif formalarıdır. Bizim gördüyümüz dünya isə sadəcə beynimizin yaratdığı “təqdimat” və ya görünüşdür. O, Kantdan təsirlənsə də, hesab edirdi ki, insan bu dərin reallığı müəyyən qədər hiss edə bilər.

Şopenhauer Şərq fəlsəfəsinə, xüsusilə Buddizmə böyük maraq göstərirdi. O düşünürdü ki, insan arzularını azaltmaqla və istəklərin əsarətindən uzaqlaşmaqla daha sakit həyata yaxınlaşa bilər. Onun fikrincə, incəsənət və xüsusilə musiqi insanı həyatın ağrılarından qısa müddətlik uzaqlaşdırır və reallığın dərin qatlarını hiss etməyə imkan verir.

Əxlaq mövzusunda Şopenhauer şəfqəti əsas dəyər hesab edirdi. Ona görə başqa insana zərər vermək əslində özünə zərər vermək kimidir, çünki bütün insanlar eyni “iradə”nin hissələridir. Buna baxmayaraq, onun şəxsi həyatı ilə fəlsəfəsi arasında ziddiyyətlər var idi və özü həmişə müdafiə etdiyi mərhəmət prinsiplərinə uyğun yaşamırdı