383. niyə bəzi insanlar ilk seçimlərindən düzgün qərar verə bilirlər?niyə bəziləri səhvlərini başa düşsələr də bunu dəyişdirə bilmirlər? bu suallar məni həqiqətən düşündürür.hər bir yanaşmadan baxanda cavabsız qalır.insanların hamısının travmaları var,dəyərsizlik olsun yaxud digər qorxular olsun.heç birimiz mükəmməl həyat yaşamamışıq.indiyə kimi qismətə inanmaq istəməmişəm,astrologiyaya,numerologiyaya,dinlərə və.s inanmaq istəməmişəm.təkcə elmi əsas götürmüşəm,bunların cavabını isə heç bir yerdən tapa bilməmişəm.nə keçmiş həyata inanıram,nə cənnət cəhənnəmə.mən özümüzün etdiyimiz davranışların,əməllərin nəticəsinə inanıram və bir az da qismətə.amma çətin an gələndə əlimdən heç nə tutmur.allah hamının ürəyinə versin deyəndə rahat oluram sadəcə.amma illərdir ki istər öz həyatım,istər yaxınımın həyatı olsun,görmüşəm ki oturub gözləməklə olmur,səhv də olsa qərar vermək lazımdır,allah bəlkə illər sonra verəcək,amma indi bizə rahatlıq lazımdır.heç cür rahatlıq tapa bilmirəm.səhvlərimi analiz edirəm,artıq keçmişə getmirəm,indiyə baxıram,əlimdə olana baxıram.amma yenə də rahatlıq tapmıram.hansı yerdən baxıram əlim boş qalır,cavabsız suallarla qalıram.mən ən çox özümə inanıram,bundan başqa əlimdə çarə qalmır,bəzən inanmaq,nəyəsə tutunmaq lazım gəlir.məni tanıyanlardan heç kim məni burada yazdığım qədər tanımır,nə fikirlərimi,nə hisslərimi və artıq yorulmuşam,yaxın bildiyim sadəcə anama deyə bilərəm içimi,çünki bilirəm o həmişə məni dəstəkləyəcək,yanımda olacaq.bəzən dostlara da hisslərini danışırsan,sanki məzələnirsən,səni ciddiyə almırlar,mən də danışmıram heç kəsə.mən çox emosional,həssas insanam,bəlkə mənim kimisi çoxdur,amma hələ içimi rahatca tökə biləcəyim birisini tapmamışam,hər dostum fərqlidir,dindara etdiyim günahları danışmıram,dinsizə də etdiyim savabları.mən isə orta yoldayam,kimsə səhv eləsə belə onu tənqid etmərəm,çünki bilirəm özümüz o səhvlərin ağırlığını nə qədər daşıyırıq.mən artıq etdiyim səhvlərin yükünü tək daşıya bilmirəm,əksinə demədiyimə görə insanlar bilmir,elə bilirlər hər şey okaydır,günahlandırırlar.mən daşıya bilmirəm artıq,güclü olacam,hər şeyi edəcəm deyib hər şeyi üstlənməkdən yoruldum artıq.bəlkə də məni ən çox yoran da ən sevdiyim insanın mənim bu anlarımda məni günahlandırıb,tərk etməyi oldu.