1362. salam, sözlük.
uzun vaxtdan sonra burda yazmaq qərarına gəldim. Məqsədim sadəcə özümə nələrisə demək, özümlə qaranlıq qalan yerləri aydınlaşdırmaqdır.
son vaxtlar həyatıma yeni insanların girməsinə icazə vermişəm. uzun vaxtdan sonra bir yerdə söhbət edəndə sıxılmadığım, vaxt keçirməkdən zövq aldığım insanlar tanımışam. mənə bir az yad gəlir, bir yerdə bu yeni-yeni yaranan bağın qırılmağından qorxuram.
bu gün görüşdüyüm uşaqlar öz hobbilərindən, uşaq vaxtı etdikləri maraqlı aktivliklərdən danışırdılar. məndən də soruşanda ki bəs sənin passion-ın nə olub, məni dərin bir fikir götürdü, heç nə gəlmədi ağlıma. uşaq vaxtı nəyi sevdiyimlə bağlı, nədən zövq aldığımla, nə ilə məşğul olmaq istədiyim ilə bağlı o qədər düşünməmişdim ki, indi o vaxta dair xatırlamağa bir şeyim də yoxdur.
belə düşünürəm, 7-ci sinifdən bəri dəli kimi kimya oxuyurdum məsələn. əlavə materiallar, başa düşmək üçün təkrar təkrar oxumaqlar. bacardığım üçün də daima tərifləyirdilər. indi baxanda belə heç bilmirəm ki, mən bunu sevdiyim üçün, zövq aldığım üçün eləmişəm, yoxsa insanların tərifləri üçün eləmişəm. mənə elə gəlir ki, zövq aldığım üçün eləməmişəm. çünki o vaxt hər bir fənni kimya kimi oxuyurdum, hamısında uğurlu idim, uğurlu olan digər uşaqlar da var idi və mən onlardan fərqlənmirdim.
amma kimyada məsələ fərqli idi. nədən idi bilmirəm, həmin əlaçı uşaqlar kimyada uğurlu deyildilər, və mən orda fərqlənirdim. Ona görə, mənə indi elə gəlir ki, mən əslində fərqlənməyimdən zövq almışam, məni tərifləyən insanları "please" etməkdən zövq almışam, rəqabətdən zövq almışam.
Bu gün özümü çox incitdim, ona görə indi elə bir şey etməyəcəm. Amma çox üzülürəm o vaxt belə özümü düşünmədiyim üçün. Mən o dövrdə, içində olduğum situasiyaya görə o qədər məqsədfokuslu idim ki, nəyi sevdiyimi, nədən zöqv aldığımı düşünməyə fürsətim yox idi. Tək dərdim uğurlu olmaq idi. * bununla bağlı indi güldüyüm maraqlı xatirələrim var
işin üzücü tərəfi odur ki, indi də elədir. Məqsədim işimdə uğurlu olmaqdır. Və mən hələ də bilmirəm ki, mən nədən zövq alıram. hazırda yeni məşğuliyyətlərə vaxt ayırıram, və az da olsa zövq aldığımı hiss edirəm, amma hələ də bilmirəm.
Kofe içirəm məsələn, fərqli bir şey yoxlayıram, insanlar sevməsə də, mən o dada zamanla öyrəşdiyim üçün bəyəndiyimi düşünməyə başlayıram. Sonra düşünürəm, qəribə oluram, mənim bir yemək, içmək zövqüm yoxdurmu deyə özümə əsəbləşirəm.
Bəlkə də çox kompleksləşdirirəm mövzunu. Bilmirəm, ağlıma gəldi yazdım.