1. Dişçidə həyat sorğuladan anlardan..
Diş çəkdirmək başlı-başına bəladır. Bəs çənənizin ən dərin diblərində yer etmiş bir azı dişi.. üstəlik yarısı çürümüş və yoxsa..
"Həkim bunun harasından tutub da çəkəcəkdir" fikri o kresloda oturub ağzınızı açdıqda artıq həkimə də keçmişdir. Elədir ki, günü günə sataraq o lənət dişi görmək istəməz. Amma o gün gəlmişdir.
"Şofer bu gün yoxsa sabah?"
"Bu gün! Bu gün edək və bitsin"
Əvvəl keyləşdirici və daha ucu sivri bir alətlə dişə diş kimi yox lənətə gəlmiş zamansız qonaq kimi gözü götürmürmüşcəsinə eşələmələr.. oysa 20 il birgə idik və karahanlıya son sədaqət borcunu yetirib məni çox incitmədən getməli idi. Gedəcəkdi..
Eşələmələrin içində "Nölüyööör ləğn" dediyiniz anda o gələr..
Dişi önə çıxarmaq üçün bir alət. Ardınca öndəki bütün kəsici və köpək dişləri də panikaya düşür:
- Abi, bizi də alacaqlar?
Çünki alətin yaratdığı təzyiq, sıxılmanın verdiyi gərginlik elə hiss etdirir ki, sanki bütün dişlər növbəyə düzülüb. Hər an "tak" deyə qırılacaqmış kimi...

Bala dişlərin anası kimi özümü qabağa atırmışcasına işarə barmağımı qaldırıb "digərlərinə də təsir edir" dedikdə, təxminən "sus ə" mənasına gələn cavab aldım . Ə susdu.

Sonra ikinci alətə keçildi. Bu dəfə isə hiss etdim ki, çənəmin özü çıxacaq. Həkim dişi bururdu, mən də refleks olaraq başımı yuxarı qaldırırdım. Və qısa amma təsirli burhaburdan sonra diş çənədən söküləndə katırt deyə səs çıxar. Bu katırt səsi azı dişinin nə qədər çox güclü olduğunu göstərirdi. Amma həkim görünür ondan da güclü idi. Və bu əsnada açıq gözləmə otağında oynayan qız mənim şpaqat açmış azı dişlərimin kökünü gördükdə qara bir rəng alıb susqunluğa qərq olmuşdu. Çünki anam ona "mənim də balam məni incidirdi deyə diş həkiminə gətirmişəm" dedi. Və o mənzərədən sonra sanki ölü dovşanları görmüşdü. Təskinlik isə ölüləri gözündən gizləmədi. Çünki sıra ona gəlirdi ...