1. Ən sadəsi, heç bir səbəb olmadan sevinmək. Uşaq olanda yeni dəftər, yağışdan sonra yaranan gölməçə, qonaq gəlməsi, hətta məktəbin ləğv olunması belə günün ən böyük hadisəsi olurdu. Böyüdükcə isə hər şeyin yerini hesab-kitab tutur. Bayramlar adiləşir, ad günləri həyəcan yaratmır, yeni paltar əvvəlki kimi sevindirmir. insan xoşbəxt olmaqdan çox, problemləri həll etməyə fokuslanır. Deyəsən, böyüdükcə ən çox itirdiyimiz vərdiş hər şeyə təəccüblənməkdi.