920. tərəzinin birinci gözündə valideynlərimin sayəsində mənə əlçatan olan şeylər (təməl ehtiyaclar) ikinci gözündə mənə əlçatmaz olan şeylər var. atam sayəsində başımın üzərində bir dam var,qardaşım sayəsində soyuducu həmişə dolu olur,anamın sayəsində paltarlarım ütülənir yemək bişirilir mənə qulluq edilir. atam mənim dərmanlarımın pulun verir amma xəstə olmağımın səbəbi valideynərimin geni deyilmi?anam mənə qulluq edir amma vaxtilə mənə boş səbəblərdən psixoloji və fiziki şiddət göstərməyibmi?analıq təkcə qulluq etməkləmi olur? onlar yəqin ki öz aldıqları tərbiyə ilə məni böyütməyə çalışıblar.bu halda bəlkə mən nankor övlad oluram?içimdə onlara qarşı kin olmasa da hər problemin kökündə onların olması məni yorur. əslində boş yerə onları qınayıram.onlar gördükləri tərbiyəni verdilər,görmədikləri sevgini maddi olaraq verməyə çalışdılar.mən onların şəraitində olsaydım bəlkə də daha pis valideyn olardım. yenə də çətindir.nə qədər anlasam da onları artıq tək qalmaq istəyirəm.boş şey üstündə övladını döyüb bir saat sonra başını sığallayan ana övladında bağlanma problemi yaradır.7 yaşında məruz qalınan şey 35 yaşında belə insanı geri çəkilməyə vadar edir. tək yaşayacam,nankor övlad olmayacam,nəslin bu zəif halqasını davam etdirməyəcəm.