24. Bilmək olmaz, hansı daha əzablıdır, qanın damcı-damcı axıb getməsimi ? yoxsa şüurun fikir-fikir sönüb getməsi?
Viktor Hüqonun yazdığı 'Ölüm məhbusunun son günü' əsəri şəxsin cəmiyyət və edam cəzası qarşısındakı çaresizliyini ən çılpaq şəkildə gözlər önünə sərən əsərlərdən biridir.
Əsərdə adı, kimliyi və ya hansı cinayəti törətdiyi xüsusi olaraq vurğulanmayan bir məhbusun son saatları təsvir olunur. Müəllifin buradakı əsas məqsədi konkret bir şəxsi müdafiə etmək deyil, ümumilikdə 'edam' anlayışının insan psixologiyasındakı dağıdıcı təsirini göstərməkdir.
Hüqonun bu sarsıdıcı əsəri oxucunu tək bir sualla üz-üzə qoyur: Cəmiyyət ədaləti bərpa etmək adı ilə bir insanın həyatına son qoymaq haqqına sahibdirmi? Düşündürücü, ağır və bir o qədər də təsiredici bir klassika.