341. Dünyada heç nəyə mənimdir demə,
Onların hamısı qalacaq sənsiz.
Mənimdir deyərək tikib-qurduğun,
Kimlərsə sökəcək, quracaq sənsiz.

Yaddan çıxacaqsan bütün cahanda,
Yaxın dostların da, əzizlərin də,
Leyli tək oduna yanan canan da
Qəhqəhə çəkərək güləcək sənsiz.

Səfərə çıxanlar gedəcək sənsiz,
Qurub-yaradanda quracaq sənsiz.
Nəvə-nəticələr yeyib-içəcək,
Badələr qaldırıb, sağlıq deyəcək,
Hərə öz işini görəcək sənsiz.

Məğrur boylanaraq xəyala dalma,
Dərdin ola-ola dərdlərə dalma.
Gəlimli-gedimli dünya belədir,
Bacaran öz yükünü çəkəcək sənsiz.

Dəryada boğulan yazıq bir kəsə
Əl tutub, ölümdən xilas etsəndə,
Ayılıb özünə gələn bir anda
Deyəcək: sahilə çıxmışam sənsiz.

Demirəm qəddar ol, ya da əl kəsən,
Çalış ki, kimsəyə dayaq olasan.
Bunu da unutma, yadında saxla:
Pis gündən xoş günə çıxan hər insan
Deyəcək: xoş günə çıxmışam sənsiz.