2. Məktəb vaxtı bir sinif yoldaşım var idi. Səməd. 9-cu sinifdən başladı "bığ" buraxmağa. Bığ deyəndə iki üç dənə qıldan başqa bir şey yox idi əslində. Biz nə qədər baxıb gülsəkdə bu adamın zərrə vecinə deyildi və bu bığ sevdasından dönmürdü. Məktəbi qurtarana qədər onu ancaq bığlı gördük. Artıq ona verdiyimiz bir ləqəbdə var idi. "Bığ səməd". Mən çox istəyərdim ki salam qədirzadənin əfsanəvi "bığ" əsərindəki hadisə səmədində başına gəlsin amma arzum həmişə ürəyimdə qaldı.