307. özüm də bilmədən həyatımı kabusa çevirən bir problemim var. problem deyirəm çünkü məncə artıq normal bir şey deyil. bəzi şeylərə qarşı marağım olur, nəyisə etmək istəyirəm, hətta müəyyən vaxtlarda həmin şeydən zövq də alıram. amma bu hiss sabit qalmır. bir müddət sonra əvvəlki təsiri azalır. əvvəllər maraqlı gələn şeylərə qarşı içimdə əvvəlki reaksiyanı tapa bilmirəm. ümumiyyətlə heç nəyə həvəsim olmayan dövrlər olur. nəyi sevdiyimi bilirəm, amma onu hiss etməkdə çətinlik çəkirəm. məsələn, əvvəllər zövq aldığım bir şeyi edirəm və bilirəm ki, normalda bundan xoşum gəlməlidir. amma həmin zövq yaranmır. bu insanlarda da olur, yaxın, dəyərli olan insanlara qarşı birdən-birə heç nə hiss etmirəm, elə bil heç tanımamışam kimi, mənə bir şey ifadə etmir. yeni bir şey öyrənmək, kəşf etmək də marağlı gəlmir. buna görə bir şeylərə başlamaq mənə çətin gəlir. məndə bunun necə başladığını və tam olaraq nədən qaynaqlandığını dəqiq bilmirəm. bəzi günlər daha normal insan oluram, bəzi dövrlərdə isə dümdüz robot olduğumu düşünürəm.

əvvəlki kimi hər şeyə qarşı həvəsli olmaq istəyirəm, buna görə günlük həyatımı özümü bir şeylərə məcbur etməklə keçirirəm. bəlkə zamanla keçər, alışaram və yenə əvvəlki kimi bir şeylərə qarşı nə isə hiss edərəm deyə düşünürəm. və nəticədə bir yerdən sonra enerjim tükənir, sadəcə nəfəs alıb verməklə keçirirəm günümü. 2 dənə dilək haqqım olsa idi əvvəlki kimi hər şeyə qarşı həvəsli olmağı arzulardım.