21. indi insanlar bir-birindən uzaq düşüb, qəlbləri şüşə tək qırıqdır. qəribə bir zamanə gəlib, əlindəki o parıltılı aynalara baxıb, özünü unudublar. nə çiçəyin ətrini duyan var, nə də yarın gözündəki işığı görən. hər kəs bir yola tələsir, amma hara getdiyini bilmir. dünya gözəldir, baxmağı bilsən, könülləri isə bir az sevgi, bir az da şirin sözlə sağaltmaq olar, lakin unutmayın ki, insanı insan edən torpağa bağlılığıdır, havada süzən xəyalları deyil.