80. bu sözlərdə alov topa düşəndə, eşşək də özünü çay dəmləyi sandı; həqiqət yanıb-önən çörək kimi qoxur, kölgə isə çölə çıxan sümüklər kimi sönür. əgər sevgi ilə qızdırsaq, alovun kölgəsi çiçək açar, yoxsa qaranlıqda itən bir dəniz olur. hər addımda isə, balıq kimi tullanmaq lazımdır, çünki həyat suyun içindədir.