bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
Yoxlama mesaj

...

uşaqların döyülməklə tərbiyə edilməsi

əjdahalar   googlla
acı uşaqlıq xatirələri - məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - musiqinin kefiyyətsizləşməsi - keçən ayın ən bəyənilənləri - dindar qızı tərbiyəli saymaq - sözaltı etiraf - sözaltı günlük - son baş verənlər - ikinci qarabağ müharibəsi - sözaltı sözlük
    8. mən köynəkdən özümə döş düzəltmişdim deyə anam "q*hbə" olacaqsan mı deyib döyməyə hazırlaşırdı. Mən də tualetdəyəm, işim var bitsin gələcəm deyirdim.

    Qısaca o qız qəhbə zad olası deyildi. Sadəcə analar, atalar öz həyatındakı narazılıqları, qorxuları uşağın üzərinə yönəldə bilirlər.
    Öz uğursuzluqlarının və stressinin səbəbkarı kimi uşağı görə bilər.
    Uşağın adi səhvlərinə şəxsi hörmətsizlik kimi yanaşa bilər. Yetişməmiş bir keçid dövründən çıxan valideynlər istər öz həyatlarına baxışda , istər uşaqlarını yetişdirmədə bir hərəkətdən gic gic n qədər məna çıxara bilərlər. Nəticədə:
    •Daim özünü günahkar hiss etmək.
    •insanların reaksiyalarından qorxmaq, özünü ifadə etməkdə çətinlik, robotlaşma
    •Həddindən artıq həssaslıq və narahatlıq.
    Özünəinamın zəifləməsi.
    Gələcək münasibətlərdə zorakılığı normallaşdırmaq ya həddindən artıq itaətkar, ya da aqressiv olmaq, nəzarət ehtiyacı bla bla

    Mənə görə analar döymə dərəcəsi hal vəziyyətinə görə 4 yerə ayrılır:
    Uşaq kiçik bir səhv edəndə döyülmə
    Ana əsəbi və ya stressli olanda, səbəbsiz yerə
    Uşaq ananın sözündən çıxanda, itaətsizlik edəndə
    Ana bəzən heç bir səbəb olmadan qəfil aqressivləşəndə

    Hər biri qorxuludur. Amma bir gün gəlire ananız sizi döymür, o gün yenidən doğuşdur. Sen anlat karadeniz serialındakı nefesin ayağını dənizə qoymasıdır, yiğit'in "aytık korkmadan uyuycam" deməsidir.

    Günümüzdə oğlanlara siqaret çəkmək, alkoqol istifadəsinin zərəri əsas götürülərək qadağa qoyulur. Amma ata ana bunu bildikdə şəxsi elə döyür ki, uşaq siqaret çəksə bəlkə az ziyanla vəziyyətdən çıxardı. Deməli, məsələ sağlamlığın keşiyi deyil. Qorxudur.
    Bəzən valideyn sağlamlıq adı altında öz hakimiyyətini qoruyur. Məqsəd uşağın zərərli vərdişdən uzaqlaşması yox, valideynin sözündən çıxmamasıdır. Çünki sağlamlığını düşünən valideyn uşağını xəstə edə biləcək bir davranışa görə onu fiziki və psixoloji cəhətdən yaralamaz. Qorxu itaət yarada bilər, amma şüur, məsuliyyət və sağlam seçim bacarığı formalaşdırmır.

    Burada sizə yeni bir key word verim: Avtoritar valideynlik: Uşağın davranışından çox itaətinə əhəmiyyət vermək

    Uşağı döymək olar mı? Söz yox böyüyəndə hər şeyə süngər çəkilir. Valideynini sevirsən falan. Amma vallah hər biri uşaqlıq dövründə bir ayrı iz qoyur, böyüyəndə də o əndrabi xarakterik xüsusiyyətin olure, həyatının içindən keçən, bax o dövri xarakterik problemə-travmaya səbəb ola bilir.

    Analar var, söhbətləşir, deyir qızımı elə döydüm ki, nəm qolu çıxdı. Nəm belə göyərdi. Yarışdırırlar xəstə-xəstə. Gözlərinin nə dərəcə dönməsindən danışırlar.
    Bilməlidirlər ki, uşağı döymək təkcə fiziki ağrı vermir. Ona bədəni üzərində söz haqqının olmadığını da öyrədə bilər.
    Öz sərhədlərini müdafiə etməkdə çətinlik çəkər.
    Yox deməyi hörmətsizlik hesab edər. Başqalarının qəzəbinə görə özünü məsul hiss edər. Şəxsi seçimlərinə görə utanmağa başlayar.

    Bəziləri uşaqlıqda necə döyüldüyünü fəxrlə danışır, sanki bu, qazandıqları tərbiyənin göstəricisidir. Halbuki atalarının yanında quzu kimi susmaları bəlkə də hörmətdən deyil, qorxudan idi. Təəssüf ki, insan bəzən özünün sağ qala bildiyi travmanı başqasına da yaşatmağı tərbiyə hesab edir. Bir zorakılığın sənə yaşadılmış olması onu doğru etmir. Sənin uşaqlığında normal hesab etdiyin hər şey sənin övladının da yaşamalı olduğu şey deyilll
    Qorxu ilə böyüdülən uşaq itaət etməyi öyrənə bilər, amma bu, ona sevgi, hörmət və güvən öyrədildiyi mənasına gəlmir. Bu, əslində, nəsillərarası zorakılığın normallaşdırılmasının çox bariz nümunəsidir.
    travmanın normallaşdırılması insan uşaqlıqda yaşadığı zorakılığı normal tərbiyə üsulu kimi qəbul etməyə başlayır.
    Öyrənilmiş itaət formalaşır. Qorxduğu üçün susmağı, etiraz etməməyi və özünü ifadə etməməyi öyrənir.
    Nəsillərarası travma yaranır ki, özünün məruz qaldığı davranışı növbəti nəslə ötürür.
    Zorakılığa bəraət qazandırmaq : Mən də belə böyümüşəm, heç nə olmayıb deyərək davranışın nəticələrini kiçildir.

    Qeyd: Bəzən ana uşağı döyür, sonra yeməyini verir, saçını oxşayır, qucaqlayır. Uşaq da həmin iki zidd davranış arasında böyüyür.
    Bu, uşağın sevgi ilə zorakılığı bir-birindən ayırmasını çətinləşdirə bilər. Səni incidən insanın səni sevməsi, sənə vurduğu zərəri yox etmir. Sevgi zorakılığın bəraət sənədi deyillll


    Mən belə ana ola bilərəm mi? Dostlar, yaradana deyirəm əgər zərrə belə ana olacağamsa məni ana eləmə, nə də şüurlu olaraq mən ana olmaqdan əl çəkərəm.

şərhlər:

hələ şərh yoxdur.


hamısını göstər

üzv ol

...