13. demәli hardasa 8dә-9da oxuyuram, uşaqlarla getmişik nabrana. nәysә, 3 nәfәrik, oturmuşuq әzәmәtli çinar ağacının altında. yanımızda samovarda çay qaynAyır, biz dә әlimizdә dondurma yalayırıq. bir uşaq da tualetә gedib, onu gözləyirik gәlsin. bir dә baxırıq ki, qaqaş әlindә telefonu yellәyә-yellәyә gәlir. amma necә gәlir, dabanı götünә dәyir qaçanda. özü dә açılıb gülmәkdәn. gәlib çatıb, "ala bidәnә sıçmağ sıçdım ki, bax buna, incә-incә işdәmişәm bunun üstündә ki, qırılmasın". telefonda bizә poxun şәkilini göstәrir. indi adamın üstündә allah var, yaradıb adam, götünә sağlıq. hardasa 25-30sm sındırmadan sıçıb, ilan kimi uzadıb ora * glş indi biz dә açılmışıq gülmәkdәn. yanımızda da bir qaqaş var, sikini diriyib ki gәlin gedәk, mәn ondan uzun sıçacam. blin, o hadisә, üstәgәl qaqaşın hәvәsi, bizdә hal qalmayıb gülmәkdәn. * glş nәysә, axrı durduq getdik tualetә. bizdәki hәvәsә bax sәn; qaqaş girib sıçır, biz dә qapıda gözləyirik. indi yarım saatdı gözləyirik, qaqaş çıxmır. girdim içәri ki, bu gijdillağ sıçıb, şәkili çәkәndә gülmәkdәn telefon düşüb poxun üstünә. gülә-gülә telefonu salfetkaynan silir. bu arada, sözünün üstündә dә durub. yalan olmaz, 45sm bişey sıçmışdı. gülmәkdәn tualetdәn çıxammırdıq. telefonda şәkili dә qalmışdı xatirә kimi. heyf telefonu dәyişәndә köhnә telefonda getdi şәkil, yoxsa yükləyәrdim bura.