102. qaldırıb dağ başına qoyduğun adamın, yaraşdırmadığın bir hәrәkәt etmәsi. adam gözündә bir imic yaradıb, prinsiplәri ilә, fikirlәri ilә. vә, heç kimin xәbәri olmayacağını düşündüyü bir yerdә, özünü sırıdığı o prinsiplәri pozur. deyir, "kim görür ki mәni, kef elә". sәn dә onu görürsәn. sanki, sәnin yanında olanda, ortalıqda qoyulmuş heçnәyә toxunmadığı ilә qürurlandığın pişiyin, evdә olmayanda gizlicә ortalıqdakı yeyәcәklәrdәn aşırır, sәn dә tәsadüfәn şahid olursan. * bәnzәtmәmә tullanım
(baxma: həyat qəribədi, qəribə həyat)