5. kefqom adamdı. maraqlı ünsiyyətlərimiz olub. istər musiqi qrupu ilə istərsə də nəşriyyat evi üçün çox zəhmətləri olub. amma boş adamdı. bəlkə də ilhamsevər olduğuna görə belə düşünürəm və məncə bu keçərli səbəbdir. ən axırıncı söhbətimiz onun doğum günündə oldu. mədəni formada vidalaşdım onunla.
bir insanı dini-siyası görüşlərinə görə dəyərləndirmək düzgün deyil- cümləsi ancaq o zaman keçərlidir ki, o adam şit formada, aşırı, fanatik həmin görüşlərini görən gözlərə soxmaya. bizim bu cənabın doğum gününü təbrik edəndə ona təxmini belə bir cümlə dedim: sonsuz вдохновение arzulayıram. sonra da qeyd olaraq- bu sözün azəricə versiyası xoşuma gəlmir- yazdım. adam da o sözün azəricə versiyasının aşiqi olduğunu dedi. gözlərimi açdım və o günə qədərki bütün götəgirənliklərini xatırlamış oldum. bu adamın istedadı məndə hərşeyə kompensasiya kimi gedibmiş. kimi zamanlarda bu problem deyil. neyimə lazım nədir, kimdir nə fikirləşir. musiqi istedadı mənə zövq verir? ya rəsim əsərləri? şerləri və ya romanı? vəssalam. gerisi boş. amma yuxarıda yazdığım kimi götəgirəndirsə onda bu artıq insani keyfiyyətə girər. o vaxtdan abraksasın paylaşdığı çox sevdiyim mahnısını dinləməmişdim. uzun zamandan sonra ləzzət elədi. amma bu adam elə bu mahnılarda (sen getdin, rekviem) qalıb. sabunlanmaqla o qədər başı qarışıb ki, irəli getməyib. əgər səhv deyirəmsə nə yeniliklər etdiyinə dair aydınladın bizi biriki zəhmət.