1. özünə görə yox başqalarına görə etdiyin müsbət hərəkətlər bütününə verilən saxta ad. özünə görə etsən eqoist adlanar və pislənərsən halbuki normal olan budur. əksini etsən cəmiyyətdə alqışlanarsan. cəmiyyətdə mövcud olan, əsas da kült, köklü qanun-qaydaları olan cəmiyyətlərdəki fədakarlıq qarşı tərəfin incinməsi üçün edilən fədakarlıqdır. birinə yaxşılıq edirsən, amma istəmədən, və istəmədən etdiyin üçün bunu ona hiss etdirirsən. onun sənə borclu hiss etməsini istəyirsən. bu çirkin olandır. ən böyük fədakarlar ən çirkin olanlardır. amma biri də var öz eqo'n uğruna edilən fədakarlıq, istəyərək və həzz alaraq, bu təmiz olan fədakarlıqdır. amma cəmiyyət bunu inkar edir, eqo'nun oxşanması üçün etməyini doğru qəbul etmir, tərbiyəsizlik adlandırır. dilənçiyə pul vermək, iki cür qarşılana bilər: bir- kiməsə kömək etdiyin üçün aldığın həzz - eqo'nun oxşanması, bir də, istəmədən saxta duyğuların təkidi ilə edilən kömək. birinci doğru olandır. amma heç kim bunu qəbul etməz, etdiyi bu yaxşılığı əslində özü üçün etmiş olduğunu inkar edər. qarşı tərəf üçün etdiyini deyər, ki onlar ən böyük yalançılardır.

üç il sonra edit: bu entrydəki fikirlərim artıq köhnədir. deyəsən. əmin deyiləm.