2. bir müellime uşağı olaraq deyirem, yaxşı şey deyil. valideyn de senin oxuduğun mektebde işleyirse ümumiyyetle dözülmez haldır. veziyyetin ne qeder ağır olduğunu başa salmaq üçün size başıma gelen bir ehvalatı danışacam.
demeli 5-ci sinifde oxuyanda yanımda bir qız otururdu, bunnan aram yaxşı idi, dostyana. bir defe dersde mırttaşırdım bunuynan, saçın zadın dartırdım en uzağı. normalda her hansı bir şagirdde görende heç ne demeyen müellim meni gördü, qoydu ağzın allah yoluna, terbiyeden başdadı exlaqdan, mentalitetden girdi, vetennen çıxdı. "sen indi bele eliyirsen, gör 11-de neler eliyersen. senin yerinde sennen qabaq qarabağda şehid olan telebe otururdu, onnan utan. özün de müellime uşağısan. ayıb olsun." deye davam eledi 20 deqiqe.
6 illik orta mekteb heyatım bele keçdi. ne olsa valideyne 10 deq erzinde çatır. valideynin qorxusundan ağıllı uşaq olmalısan. çünki müellime uşağı kimi sen orda camaatın uşağı mistikasının tezahürüsen.