1. ümumi mənada həqiqiliyinə inanılmayan söz və yazı, xristianlıqda dini hakimiyyətin qəbul etdiyi müqəddəs dini mətnlərin bir parçası kimi qəbul edilməyən kitablar və mətnlər. sözün kökü yunan sözü olan apokruptein-ə uyğun gəlir ki, yunancadan tərcümədə "gizləmək" deməkdir. sonradan söz "apocrypha" formasına keçmiş bunun da mənası "gizli ktablar" deməkdir.

deməli apokrifler - tanrının ilhamının məhsulu olduğuna dair hər hansı sübut olmayan kitablardır. bu kitablar cəmiyyətdən kənar tutulur və onların oxunmasına icazə verilmirdi, "gizli kitablar" sözü də burdan gəlir.

katoliklərin və protestantların bu kitablara münasibəti fərqlidir. roma katolik kilsəsi 16 - cı əsrdə bu kitabları müqəddəs kitabların siyahına almış və onları "deuterokanonik" adlanmışdır. bu sözün mənası "deutero" - ikinci, sonradan, "kanonik" - dini cəhətdən müqəddəs hesab edilən mətnlər - demək deuterokanonik - sonradan müqəddəs müqəddəs kitablar hesab edilmiş mətnlər mənasına gəlir. ortodoks katoliklər bu kitabların müqəddəs olması ilə razılaşsalar da onların daha az qüvvəyə malik olduğunu deyirlər. protestanlar isə məsələyə katoliklərdən tamamilə fərqli baxır. onlar bu mətnləri "müqəddəs kitabın" bir parçası hesab etməyərək "müqəddəs" xarakterli olmadığına inanırlar.