1. xan dostu, amandı, qoyma, gəldi!
didarı yamandı qoyma gəldi!

vay, vay! deyəsən bəşər deyil bu!
bir şəklə uyan təhər deyil bu!
allahı sevirsən, ər deyil bu!
ərdodu, qabandı, qoyma, gəldi!
didarı yamandı, qoyma, gəldi!

ol gən ki, adaxladız, utandım,
olandı, dediz, ərin inandım,
ər böylə olurmuş ?! indi qandım;
xandostu amandı, qoyma, gəldi!
kirdarı yamandı, qoyma, gəldi!

qorxdum, ay aman, yarıldı bağrım,
bir nazik ipə sarıldı bağrım,
gup-gup döyünüb darıldı bağrım,
canım oda yandı, qoyma, gəldi!
kirdarı yamandı, qoyma, gəldi!

dudkeş kimi bir papaq başında,
ağ tükləri bəllidir qaşında,
gərçi qocadır-- babam yaşında,
amma sorağandı, qoyma, gəldi!
kirdarı yamandı, qoyma, gəldi!

iyrənmişəm ağzının suyundan,
qətran qoxusu gəlir boyundan,
lap doğrusu qorxmuşam xoyundan,
bir əfi ilandı, qoyma gəldi
kirdarı yamandır, qoyma, gəldi!

(bax: mirzə ələkbər sabir)