1. seçici susqunluq. uşaqlarda müşahidə olunduğuna görə uşaq nevroloji xəstəliyi sayılır. buna xəstəlik deyilməsinin tərəfdarı olmadığım üçün bu sözü bir də təkrar etməyəcəyik.
etirazın, inkaretmənin bir formasıdı. səbəbləri çox ola bilir amma büruzə vermə forması demək olar ki, eynidir. uşaq susur.
bu onun danışma qabiliyyəti olmadığı anlamına gəlmir. sadəcə tanımadığı və ya güvənmədiyi əhatədə içinə qapanan uşaq ondan söz soruşulduğunda əgər mutizmin irəliləmiş formasında deyilsə bunu jestlər və ya yazı formasında ifadə etməyə başlayır.
sosial fobiyanın bir başqa uşağaməxsus formasıdır.
ailədəki münasibətlərdən doğur. ailənin psixiatrik özgeçmişini incələyəndə sosial fobiyadan, içəqapalılıqdan əziyyət çəkən qohumlara rast gəlmək olar.
mutizmli uşağın üz əzələləri də bir müddət sonra donuq hala gəlir. 3yaş 4 aylığında rast gəlinirsə bu erkən mutizm sayılır, 5 yaş 5 aylığında əgər bu diaqnoz qoyulursa onda gecikmiş mutizmdir və ən çətinidir çünki uşaq məktəb yaşına keçid dövründədir.
ilkin müşahidə olunduğu andaca "nə utancaqdı bu", "itinin qurd dayısı da belə idi" kimi şit-şit bənzətmələr eləməkdənsə uşağı ağıllı başlı uşaq psixoloquna aparım terapiyalarda iştirak etməyinə şərait yaradılmalıdı.
di gəl ki, qohum əqrabanın ürəyi gedir başın aşağı salıb susan uşaqdan ötəri. beləcə də yeniyetmə çağına çatıb da zombi kimi yaşayan və görünən uşaqlar var ətrafımızda aq.