2. köşə yazarlarınnan heç vaxt xoşum gelmiyib.heç vaxt mənə səmimi gəlmiyiblər.satılmışlar ordusu.
bir işdə işliyirdim bir zamanlar.gündəlik qəzetləri almaq yerinə yerləşdirmək vəzifemin parçası idi.hamıdan qabaq mən açırdım qəzetlərin üzünü .baxırdım nə var nə yox.esas da hürriyet və milliyetə.artıq zövq formalaşdırmışdım .hansı köşə yazarının nə barədə yazdığını hansı tərfədə olduğunun uzun ya da qısa yazmasını bilirdim.açıb köşə başlıqlarını oxuyub beyendiklerimi oxuyurdum.bir defe bir yazı oxudum .ilk baxışda baxanda ele gelirdiki yazarın eli entere basılı qalıb.bir cümle yazıb keçib aşağı yene bir cümle yene aşağı.dedim bir oxuyum görüm kimdi bu sakat.başladım ama yazı deyil şeir sanki.içindi her şey var.esas da sarkazm.hem de sarkazmın atası.oxuya oxuya acı acı gülümsüyürsen özünnen asılı olmuyaraq.o gün tanışdım yılmaz özdille .sonrakı her gün ilk işim hemen onun köşesini açıb baxmaq olurdu.bu gün ne yazıb ne fikirleşib.bezi günler yazmırdı.günüm sanki boş keçirdi. o gün boşuna xerclenib.bezen hetta bir neçe gün oxumuram .istiyirem yazıları çoxalsın birden oxuyum hamısını sanki kitab olsun.hezz alım orgazm olum.fantaziye bax.
son olaraq türkiyede deyer verdiyim tek tük adamlardandır.adamdır.