10. bir də var gizlincə səssiz ağlamaq. ağlamaqdan utanmaq. hönkürüb rahatlaşmaq istəmək, amma bacarmamaq. gizli bir yerə, məsəlçün tualetə girib ağlamaq. belə ağlamaqlar da adətən peşmançılıqdan doğur ki, burda özündən başqa heç kimin günahı olmur. özündən küsüb incisən də möhkəm görünmək üçün ortalıqda gülər üzlə gəzirsən. amma səssiz ağlamaqlar hönkürtüyə çevrilməyincə uzun-uzadı davam edər.