4. zamanla, ümumiyyətlə kimisә sevmә ehtimalını әlindәn alan şey-zad. tәbii ki, özünüzü nә qәdәr buraxmağınızdan asılıdır. bir yerdәn sonra, başqasına baxanda sevdiyinә xәyanәt elәmiş kimi hiss etdirir. ancaq sevdiyin bir gün gәlib "sәnә çox çәkdirmişәm, bağışla. sәni sevdiyimi anlamaq zaman aldı" kimisindәn sizә açılanda, ohalarda olursan. hәtta qaçmaq isdiyirsәn. çünki o qәdәr tәlqin elәmisәn ki olmayacağını, birdәn belә şey olanda bütün düzәnin dağılmış kimi olur. yox cavabına daha yaxın olduğun halda, "ala istәdiyin bu deyildi?" kimisindәn özünü bir labirintә soxarsan. yanında olduğu halda, yanında deyilmiş kimi hiss eliyәrsәn. heç cür qәbul eliyә bilmәzsәn bu hadisәni. bәzәn zarafat belә elәmәyә qorxarsan ki, xәtrinә dәyәr, gedәr. bu da, yanında bütün günü lom kimi gәzmәyә, gülә bilmәmәyә gәtirib çıxardar. qarşı tәrәfdә isә, "lan bu adam idi bu qәdәr vaxt mәni sevәn? әvvәlki qayğının yarısını belә görmürәm" krizlәrinә gәtirib çıxarar. anlamaq biraz çәtin ola bilәr ama, adamı artıq siksәn әvvәlki qayğını görmәzsәn. özünü böyük bir hәdiyyә kimi tәqdim eliyib, "al işte, burdayam. mәni istәmirdin?" deyirmişcәsinә qabağına çıxıb, qayğı gözlәmәk yersizdi. mәncә әksinә, eyni qayğının iki qatını sәn göstәrmәlisәn ki, adam hisslәrinin qarşılığı olduğuna inana. ya nә bilim.

qısaca, hәr şey vaxtında yaşanmalıdı. birini illәrlә gözlәsәn, nә qәdәr hәsrәtlә olur olsun, sonra o adam hisslәrinә qarşılıq versə belә, özünü tam verә bilmiycәksәn. hәr an bir şübhә, hәr gün bir qorxu. sәnin üçün çox gözәl bir şey elәsә belә, "niyә belә eliyir ki?" kimi suallarla beynini yeyәrsәn. inam gedib çünki vә qayıtması babat zaman alacaq. o adamın sәni inandırması lazımdı.
(baxma: sənin məni sevəbilmə ehtimalıvı sikim )